Mensen kunnen heel goed alleen zijn, maar goed onderling contact en saamhorigheid kan mensen behoeden voor eenzaamheid en de ongewisse gevolgen daarvan.

De invulling van het eigen gevoel van saamhorigheid bepaalt op rudimentair niveau de overleving en kwaliteit van leven.

Vanuit dit gevoel geven mensen makkelijker en duidelijker aan wat hun drijft of wat hen bezielt om in gemeenschap iets (blijvends) voor elkaar te krijgen.

Deze intrinsieke motivaties zijn altijd gebaseerd op: plezier, steun, hoop, grip op het leven houden, gezondheid, ontwikkeling, kwaliteit van leven en combinaties hiervan.